Kunstenaars - 50|50 art

Voor onze sok van september reisden we af naar 50|50 Art in Hilversum. Een atelier midden in het groen, waar kunst maken belangrijk is, maar waar het minstens zo veel draait om ontmoeten, structuur, plezier en een plek hebben waar je gewoon binnen kunt lopen.

Het atelier is onderdeel van 50|50 van het Leger des Heils en zit op het terrein van Trompendaal in Hilversum. Mariëlle is er werkbegeleider en stond aan de basis van de plek. Nadat ze eerder bij de 50|50 Store in Utrecht werkte, ontstond de wens voor een eigen atelier. Ze begonnen klein, maar al snel bleek hoeveel behoefte er was aan zo'n plek.

Een dag bij 50|50 Art heeft een herkenbaar ritme. Er wordt samen koffiegedronken, daarna gaat iedereen aan het werk, er wordt geluncht en vervolgens weer verder gemaakt. De één schildert, de ander tekent, naait, knutselt of werkt aan een heel eigen project. Daarnaast zijn er workshops en activiteiten, van creatief bezig zijn tot samen koken, bewegen en andere dingen die op dat moment bij de groep passen.

Maar misschien is vooral de sfeer belangrijk.

Wie er binnenkomt, wordt gezien. Er wordt gewerkt, gepraat, gelachen en gegeten. Mensen hebben ieder hun eigen verhaal en hun eigen reden om naar het atelier te komen, maar aan de grote tafel komt alles samen. René wordt in het magazine zelfs omschreven als iemand die zijn werk meteen neerlegt wanneer er nieuwe mensen binnenkomen om ze welkom te heten. Dat zegt eigenlijk veel over de plek: eerst de mens, dan de rest.

Mariëlle omschrijft hoe het atelier klein begon en al snel volliep. Voor veel deelnemers is het een vertrouwde plek geworden. Een plek waar iets mág ontstaan, zonder dat alles perfect hoeft te zijn. En precies vanuit die gedachte begon ook het ontwerp voor onze sok.

Wat is 50|50 Art?

Voordat er ook maar één lijn op papier kwam, ging de groep samen brainstormen over die vraag.

Op het vel verschenen steeds meer woorden.

Warmte. Samen. Gezelligheid. Familie. Vrijheid. Humor. Positiviteit. Een veilige plek. Jezelf kunnen zijn. Gehoord worden. Erbij horen. Liefde. Openheid. Inspiratie. Samenwerking. Mensen helpen.

Maar tussen al die woorden kwam er eentje steeds weer terug: troost.

Troost kan klein zijn. Iemand die naar je luistert. Een plek waar je terechtkunt. Samen aan tafel zitten. Iets maken. Even lachen. Of weten dat iemand er is, ook wanneer diegene niet alles voor je kan oplossen. Dat woord werd het uitgangspunt van het gezamenlijke kunstwerk.

Iedereen zijn eigen vogel

Op het schilderij staat een groot rood hart centraal. Daaromheen zie je verschillende vogels. Die zijn niet zomaar gekozen.

Bijna iedere kunstenaar schilderde een eigen vogel. Daardoor is geen vogel hetzelfde. De één is klein en rustig, de ander kleurrijk of juist opvallend. Net als de makers zelf hebben ze allemaal hun eigen karakter, maar toch horen ze bij hetzelfde schilderij.

Dat past mooi bij wat tijdens de brainstorm steeds naar voren kwam: je hoeft niet hetzelfde te zijn om ergens bij te horen.

De deelnemers die aan het project werkten zijn René, Sanne, Sanne, Floortje, Gladys, Romy, Eefje, Liam, Tyrone, Rachel, Monique, Wilco, Mariëlle, Regilio en Dave. Iedereen droeg op zijn of haar eigen manier iets bij aan het proces.

Naast de vogels spelen ook de twee grote handen een belangrijke rol. Ze dragen en beschermen het hart. Voor de groep staan die handen voor samen.

Elkaar helpen. Iets met elkaar opbouwen. Weten dat je dingen niet helemaal alleen hoeft te doen.

Maar tegelijkertijd blijft ieder mens zelfstandig. Je hebt je eigen leven, je eigen gedachten, je eigen talent en uiteindelijk ook je eigen weg. Misschien is dat wel de mooiste gedachte uit het hele ontwerp:

je doet het zelf, maar je hoeft het niet alleen te doen.

Van één groot kunstwerk naar één kleine sok

Dat grote schilderij vormde vervolgens de basis voor onze sok van september.

En dat vinden we extra bijzonder. Want normaal gesproken zie je bij een kunstenaarscollectie vaak één naam onder een ontwerp staan. Deze keer kan dat eigenlijk niet. Deze sok is van een groep.

Hij begon met een tafel vol mensen, grote vellen papier en woorden die voor hen belangrijk zijn. Daarna kwamen schetsen, kleuren, vogels, handen en uiteindelijk dat grote rode hart.

Mariëlle is dan ook trots op wat er is ontstaan. Niet alleen omdat het eindresultaat mooi is, maar vooral omdat je in het schilderij terugziet hoe 50|50 Art werkt: iedereen brengt iets eigens mee en juist daardoor ontstaat er samen iets dat niemand alleen had kunnen maken.

Troost. Soms zit die in iets groots. Maar soms ook gewoon in aandacht, een fijne plek, een paar warme sokken of het gevoel dat iemand naar je omkijkt.

En misschien vertelt deze sok uiteindelijk vooral dát verhaal: iedereen zijn eigen vogel, maar samen één geheel.